Jan Smeets

De belangrijkste man achter Pinkpop. Samen met een aantal andere jongerenwerkers is hij verantwoordelijk voor de oprichting van Pinkpop. Anno 2012 is hij nog steeds de eindbaas. Jan Smeets wordt dan ook niet voor niets de geestelijkvader van Pinkpop genoemd. In 2010 won hij de Life Time Achievement Award tijdens het Eurosonic/Noorderslag festival. Smeets doet elk jaar hoogstpersoonlijk de laatste check of het festival terrein in orde is. Zelfs tijdens het festival kun je hem tegen komen op zijn fiets.

In 1999 gaf hij een een interview met dagblad Trouw waarin zijn gehele levensloop ter sprake kwam.

Jan Smeets werd in januari 1945 geboren in Einighausen bij Sittard. Hij werd geboren, zoals hij het zelf zegt met ‘de Engelse en Amerikaanse bevrijdingsmuziek in de achtertuin’. ,,Mijn vader werkte bij de Maurits, destijds de modernste mijn van Europa en verdiende goed. Zo hadden wij de eerste pick-up van Philips waarop je van die bakelieten platen kon draaien. Mijn vader luisterde naar smartlappen als ‘Het zwarte goud van onze mijnen’ van Johnny Hoes. Ik raakte op de mulo helemaal over mijn toeren van ‘All I have to do is dream’ van de Everly Brothers. Ik luisterde naar radio Luxemburg, elke zondagavond de hitparade en ‘Tijd voor teenagers’. In de keuken stond een radio en daar hoorde ik op een keer iets – niet te geloven! Dat was ‘Kom van dat dak af’ van Peter en z’n Rockets. In Tuney Tunes las ik dat er ook fanclubs waren. Toen heb ik de fiets gepakt, let op!, en ben op één dag helemaal naar Eindhoven gefietst. Met een vriendje. Naar Peter Koelewijn. Heezerweg 101, ik zal het nooit vergeten. De straat is overigens afgebroken, maar toen was daar op de hoek een vishandel. Daar woonde hij. Ik heb een voor die tijd bloeiende fanclub gehad van 250 leden. Op 29 november 1964 heb ik toen ook de eerste Peter en z’n Rocketfanclubdag georganiseerd. Met pa bij de garderobe, oma aan de kassa en m’n moeder bij de toiletten. Ik dacht toen ook, ik ga met die Rocketshow op toernee en zo is het gekomen.”
Smeets haalde z’n middenstandsdiploma en bleef organiseren: ,,Ik was lid van de katholieke arbeidersjeugd en richtte al snel tot ergernis van de pastoor de eerste ‘instuiven’ op. Na de instuif kwam de jeugdsociëteit, het beathonk ‘Carna’. Daar, in de oude zaal Vleugels kwamen de Golden Earrings al. Dat was midden in de tijd van de flower power. Een te gekke tijd. Ik viel op in Maastricht, waar je het eerste echte jongerencentrum had, de Berchmans, een sociëteit van de Jezuïeten. Die waren heel modern en wijdden zich geheel aan de werkende klasse. De directeur, pater Van der Ven, vroeg me of ik daar niet wilde komen. Dat heb ik gedaan. Ik verliet DSM waar ik zeefdrukker was en ben vanaf 1 januari 1969 bij Berchmans gaan werken. Daar kwamen artiesten als Anneke Grönloh en zo, maar dat kon anders. Dus ben ik meteen gekomen met Chicken Shack en Rory Gallagher. Ik bleef totdat er van me gevraagd werd ook beatmissen te organiseren. Dat heb ik geweigerd. Indirect is toen de kiem voor Pinkpop gelegd. In Sittard had je in die tijd jongerencentrum Don Kiesjot. Dat werd geleid door Hans van Beers, nu de hoogste baas bij de NOS-televisie. Met hem kwam ik in contact naar aanleiding van een afgezegde toernee van Melanie. Met een aantal mensen uit het circuit, kwamen we bij elkaar en zeiden: wat nu? Verzin eens wat! Zo ontstond Pinkpop. Het eerste festival werd gehouden op 18 mei 1970. Maar het hing ook al in de lucht hoor. Woodstock was al geweest.”

Documentairemaker Jaap van Eyck maakte in 2013 een prachtige documentaire over het leven van Jan Smeets en z’n bezigheden tijdens Pinkpop.