Pinkpop 2011: Elbow en Bloody Beetroots (DC 77)

Elbow

Pinkpop 2011 zit er op. De hoogste tijd voor een terugblik. Vandaag deel 1: Elbow en Bloody Beetroots (Death Crew 77)

Bloody Beetroots (Death Crew 77)
Zondag 12 juni, 20.00 uur
Converse-Stage

Vraag een willekeurige voorbijganger of die de muziek van de Bloody Beetroots kent en je krijgt waarschijnlijk een negatief antwoord terug.
Nee, bekend zijn de Italianen niet, maar dat ze lekkere muziek maken, dat is iets wat vele festivalbezoekers inmiddels kunnen bevestigen.

De Beetroots hebben er zin in. Vanaf het begin is het non-stop stampen, dansen en gek doen. Erg leuk, maar ook gevaarlijk. Al de hele dag is het snikheet in de tent. Er zijn dan ook veel mensen die noodgedwongen het concert vroegtijdig moeten verlaten. De EHBO-post doet goede zaken.

De Italianen trakteren het Pinkpop-publiek op het ene na het andere nummer. Veel variatie zit er niet in, maar dat deert ook niet. De toegestroomde mensen komen maar voor één ding: lekker uit je plaat gaan. En dat lukt prima.

Om 21.00 uur is het alweer afgelopen. Gezien de vele bezwete en vermoeide lichamen komt het einde precies op tijd.

Elbow
Zaterdag 11 juni, 19.00 uur
Mainstage

Iets voor zevenen komt zanger Guy Harvey met een roze Flamengo het podium opgelopen. De vogel heeft ie even daarvoor gekregen van Giel Beelen, een cadeautje van de DJ vanwege Harvey’s liefde voor exotische vogels. Het zet direct de toon.

Elbow opent met het melodische the Birds, een mooi liedje met een prachtige baslijn. Het nummer duurt een kleine tien minuten waardoor het al vrij snel duidelijk wordt dat Elbow slechts een paar nummers zal spelen.

Gelukkig is er genoeg tijd voor alle hits. Mirror Ball, Grounds For Divorce, Lippy Kids, Station Approach, ze komen allemaal voorbij.

Ongeveer halfwege de set blijkt er een klein technisch probleempje te zijn. Het is op dit soort momenten dat de kracht van zanger Guy Harvey pas echt goed naar voren komt. Moeiteloos lult hij de tijd vol met grapjes over zichzelf en over andere zaken. Het publiek smult. Zelfs de de overige bandleden zitten geamuseerd toe te kijken. De one-man show is echter al snel afgelopen wanneer de technische problemen zijn opgelost.

Gedurende het optreden blijft Harvey veelvuldig contact zoeken met het publiek: hij proost, feliciteert een meisje met haar verjaardag en blijft – tijdens dit alles – ook nog fantastisch zingen.

Het uurtje vliegt voorbij. Afsluiter One Day Like This brengt nog eenmaal de vele duizenden toeschouwers in extase. Een prachtig einde van een geweldig concert.

3VOOR12 bekroonde het optreden met een dikke 9 en dat is meer dan verdiend. Er zijn maar weinig bands die zo’n groot publiek kunnen betoveren. Elbow flikt het. Volgend jaar weer?

4 reacties op “Pinkpop 2011: Elbow en Bloody Beetroots (DC 77)”

  1. Elbow: mijn hoogtepunt van Pinkpop 2011!

  2. elbow was awsom dit was naar mijn mening beter dan wat colplay liet zien
    hopenlijk snel terug op pinkpop mis het nu al weer

  3. Leuk stukje tekst, hoop dat er van alle bands zoiets komt! :D Was in ieder geval geslaagde Pinkpop!

  4. Wanneer komen de volgende verslagen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *