Pinkpop Zonsondergang

Pinkpop 2011: Wolfmother

Pinkpop 2011 zit er op. De hoogste tijd voor een terugblik. Vandaag het laatste deel met Wolfmother.

Wolfmother
Zondag, 17.00 uur
Mainstage

Vorig jaar had de band van zanger Andrew Stockdale al op Pinkpop moeten spelen. Destijds werd het optreden op het laatste moment geannuleerd vanwege een mysterieuze ziekte van Stockdale. Dit jaar mag Wolfmother het opnieuw proberen.

Wolfmother heeft een grote gedaanteverwisseling ondergaan. Van de originele bezetting is alleen zanger Stockdale over gebleven. Tijdens opener ‘Dimension‘ wordt duidelijk dat de ‘vernieuwde’ Wolfmother niet veel aan kwaliteit heeft ingeleverd. De nieuwe bassist (Ian Peres) is een ware gitaar virtuoos. Ook drummer Will Rockwell-Scot blijkt een fantastische muzikant. Met de toevoeging van extra (tour)gitarist Aidan Nemeth is de band dynamischer dan ooit. Dat komt goed naar voren tijdens nummers als ‘New Moon Rising’ en ‘California Queen‘. Beide komen van het meest recente album, Cosmic Egg. Overigens worden er slechts drie nummers van dat album gespeeld. Het grootste deel van de setlist wordt opgevuld met nummers van het titelloze debuutalbum uit 2005.

Erg spraakzaam is Andrew Stockdale nooit geweest, maar het afzeggen van vorig jaar zit hem blijkbaar dwars. Een aantal keren maakt de frontman zijn excuses. Iets wat het publiek wel kan waarderen. Stockdale is een liefhebber. Hij houdt ervan om songs tot het oneindige op te rekken. Daar is op zich niets mis mee, zij het niet dat het op een festival vrij snel saai wordt. Positieve uitzondering is ‘White Unicorn’. Halverwege gaat het nummer langzaam over in ‘Riders on the Storm’ van The Doors om vervolgens weer te eindigen met het originele nummer. Een aangename verrassing.

Afsluiter ‘Joker & the Thief‘ laat de Pinkpop-weide nog eenmaal ontploffen. En dan is het alweer voorbij. Wolfmother kwam, zag en overwon. Hulde.